خاطره‌های ترامپ

خاطره‌های ترامپ و طنز «بزن عمو بزن»:

پارادوکس نوستالژی می‌گوید مغز خاطرات را بازسازی می‌کند، نه بازپخش؛ هر یادآوری مسیر عصبی را تغییر می‌دهد. به همین دلیل خاطره‌سازی با یک شخصیت سیاسی می‌تواند به میم، شوخی و حافظه جمعی تبدیل شود. آیا خاطره‌ای که آرزو می‌کنید نبود، نشانه اثر عمیق آن نیست؟

راهکار:

این متن را می‌توان به‌جای حسرت، بازتعریف کرد: خاطره‌های ساخته‌شده حول یک شخصیت سیاسی وقتی به میم و شوخی جمعی می‌رسند، از حافظه شخصی فراتر می‌روند و بخشی از طنز روزمره می‌شوند؛ همین «کاش نمی‌ساخت» می‌تواند کپشن یک میم درباره خاطره‌های دردسرساز باشد.