آخرین بوسه زیر باران؛ خاطره‌ای که فراموش نمی‌شود:
آیا می‌دانستی که «اثر باران» در حافظه عاطفی ما یک پدیده عصبی به نام «رمزگذاری وابسته به حالت» است؟ مغز وقتی در یک حالت عاطفی و حسی خاص (مثل غم و سرمای باران) هستی، خاطرات را با شدت بیشتری ذخیره می‌کند. به همین دلیل بوی نم باران می‌تواند ناگهان تصویر آن بوسه را با تمام جزئیاتش در ذهن زنده کند، انگار که دیروز اتفاق افتاده. این مکانیسم بقا، خاطرات پراحساس را برای همیشه در قفس حافظه بلندمدت زندانی می‌کند.
راهکار:
این بیت، قدرت خاطرات حسی را نشان می‌دهد: بوی باران، حس بوسه و سرمای شب. برای رهایی از این خاطره، می‌توانی یک «خاطره حسی جدید» بسازی. مثلاً یک شب بارانی دیگر، یک مکان جدید برو و یک تجربه کاملاً متفاوت (مثل خوردن یک غذای گرم و جدید) را به آن شب پیوند بزن. مغز تو به مرور، محرک «باران» را با حس جدید جایگزین می‌کند.