خاطره تهران

تهران فقط یک خاطره از اولین دیدار ماست:

مغز انسان مکان‌ها را نه به‌عنوان مختصات جغرافیایی، بلکه به‌عنوان لنگرگاه احساسات ذخیره می‌کند. تحقیقات عصب‌شناسی نشان داده وقتی عاشق می‌شویم، هیپوکامپ (مرکز حافظه فضایی) با آمیگدال (مرکز هیجان) هم‌زمان فعال می‌شود – یعنی هر خیابان یا کافه‌ای که آن لحظه در آن بودیم، برای همیشه با چهره آن شخص پیوند می‌خورد. شاید اولین جایی که دیدمت نبوده تهران، اما حالا تهران برای تو همان نقطه صفر عاطفی شده است. آیا تا به حال شده با دیدن یک مکان ساده، ناگهان قلبت تند بزند؟

راهکار:

گاهی مکان‌ها فقط پس‌زمینه‌اند؛ آنچه واقعیست، همان لحظه‌ایست که چشم‌ها به هم خورد. اگر این جمله را برای کسی نوشته‌ای، او را به تهران ببر و ببین آیا خاطره همان‌قدر زنده می‌ماند؟