خاطره مدرسه عاشقانه

خاطره نوشتن اسم تو در دفتر مدرسه:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که نوشتن اسم یک شخص خاص در دوران نوجوانی، همان ناحیه از مغز را فعال می‌کند که در بزرگسالی هنگام دیدن چهره‌ی عزیزان روشن می‌شود. این کار نوعی «اثر انگشت عاطفی» در حافظه می‌سازد که حتی پس از سال‌ها با دیدن یک خط‌خطی ساده، همان حس ذوق را برمی‌گرداند. آیا تا به حال فکر کرده‌ای چرا بعضی خاطرات مثل همین، هرگز کهنه نمی‌شوند؟

راهکار:

این خاطره‌های ساده‌ی مدرسه‌ای، در واقع «نقشه‌های عصبی» عاطفی ما هستند. اگر می‌خواهی دوباره همان حس را زنده کنی، یک دفترچه بردار و اسم آدم‌هایی که دوستشان داری را با خط خوش بنویس – مغزت همان دوپامین قدیمی را آزاد می‌کند.