خاطره لب

تشبیه لب به دریا؛ یک متن عاشقانه پر از خاطره:

جالب است که لب‌ها بالاترین تراکم پایانه‌های عصبی را بعد از نوک انگشتان دارند؛ به همین دلیل لمسشان خاطره می‌سازد. از سوی دیگر، دریا در روانشناسی یونگ اغلب نماد حافظه جمعی و ناخودآگاه است. پس گزاره «همه از لب‌های دریا خاطره دارند» دقیقاً از دو واقعیت موازی می‌آید: حساسیت عصبی لب و ظرفیت دریا برای نگهداری ردپا در رسوبات و یخ‌های قطبی.

راهکار:

میتوان این استعاره را وارونه کرد: اگر لبهای تو دریاست، پس هر بوسه یک ساحلنشینی است و هر خاطره یک موج. این چرخش، تصویر را از توصیف صرف به روایت تبدیل میکند؛ مخاطب ناگهان از ناظر به غرقشونده بدل میشود.