چگونه باشیم که نبودنمان تلخ باشد:
تحقیقات روانشناسی مثبتگرا نشون میده که «اثر حضور» آدمها روی دیگران بیشتر از خودشون تخمین زده میشه. یعنی معمولاً فکر میکنیم تأثیرمون کمه، درحالیکه دیگران غیاب ما رو خیلی عمیقتر حس میکنند. این پدیده به «سوگیری چشمانداز اجتماعی» معروفه. سوال: آیا تا حالا شده بعد از جدایی از کسی، تازه بفهمی چقدر حضورش برات عادی بوده؟
راهکار:
بهجای اینکه بهفکر ماندگاری باشی، روی لحظههای کوچک و واقعی تمرکز کن؛ همانهایی که نبودشان بعداً سوراخ بزرگی در دل آدمها میزند.