خاطره چشمان معشوق

خاطره چشمان معشوق؛ تنها چیزی که فراموش نمی‌شود:

مغز تصاویر چهره را در ناحیه‌ی فوزیفرم پردازش می‌کند، اما نگاه و تماس چشمی مستقیماً آمیگدال را فعال می‌کند؛ برای همین خاطره‌ی چشم‌ها هیجانی‌تر و ماندگارتر از بقیه‌ی چهره است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند تماس چشمی ترشح اکسی‌توسین را افزایش می‌دهد و خاطره را با پاداش عصبی گره می‌زند. هرچه هیجان لحظه‌ی ثبت بالاتر باشد، در برابر فراموشی مقاوم‌تر است.

راهکار:

چیزی که بعد از فراموشی می‌ماند، معمولاً نه خود آدم، بلکه حسی است که نگاهش ساخته؛ برای همین چشم‌ها آخرین سنگر خاطره‌اند.