تنها خاطرهای که میماند؛ چشمان تو:
جالب اینجاست که مغز انسان برای تشخیص چهرهها یک ناحیه اختصاصی به اسم «فیوژن فرم چهره» (FFA) داره که پردازش چشمها رو با جزئیات باورنکردنی انجام میده. تحقیقات نشون داده خاطرات عاطفی مرتبط با چشمهای عزیز میتونن حتی در مراحل پیشرفته آلزایمر هم باقی بمونن، چون مسیر پردازش هیجانی (آمیگدال) از حافظهی رویدادی (هیپوکامپ) مستقلتر عمل میکنه. سوال براتون پیش نیومده که چرا چشمها اینقدر در خاطرهها موندگارن؟
راهکار:
این حس رو میتونی به یک تکه شعر یا متن کوتاه تبدیل کنی و با هشتگ #چشمان_تو در تاو به اشتراک بذاری.