طعم بوسهای که توی ذهن میماند:
مغز هنگام بوسیدن، طعم و لمس را در «قشر جزیرهای» و «ناحیه حسی-پیکری» ذخیره میکند؛ یادآوری آن همان مسیرهای عصبی را با شدتی نزدیک به ۶۰ تا ۷۰ درصد تجربه واقعی فعال میکند. یعنی هر بوسه دو بار اتفاق میافتد: یک بار در لحظه، یک بار در بازپخش نورونی. بویایی و چشایی میتوانند خاطره را بدون حضور طرف مقابل زنده کنند. آیا شده یک بو یا طعم، ناگهان شما را به یک آغوش قدیمی برگرداند؟
راهکار:
این تصویر فقط درباره بوسه نیست؛ دربارهی توانایی ذهن در نگهداشتن لذت است. حافظهی حسی به آدم این امکان را میدهد که لحظههای خوش را بعد از تمام شدن هم «زندگی» کند. شاید به همین دلیل است که بعضی خاطرهها از خود اتفاق هم واقعیتر به نظر میرسند.