دلتنگی برای چهرهای که خاک با او چه کرد:
ازمطالعات عصبشناسی: هنگام دلتنگی برای فردی که نیست، همان نواحی مغز که در درد فیزیکی فعال میشوند، روشن میشوند. یعنی دلتنگی واقعاً جسم را میآزارد. اما مغز با مرور خاطرات، به تدریج شدت این درد را کم میکند. آیا شما هم این فرایند تدریجی را تجربه کردهاید؟
راهکار:
این حس ناتوانی در دانستن سرنوشت یک چهره، یادآور این است که ما همیشه در نبود دیگران، فقط تصویری از آنها را در ذهن داریم. شاید نوشتن خاطرات آن چهره بتواند از سنگینی این دلتنگی بکاهد.