خاطره نزدیک بودن به ستارهها:
آیا میدانستی هر اتم کلسیم در استخوانهایت، زمانی در دل یک ابرنواختر پخته شده؟ ما واقعاً از غبار ستارهها ساخته شدهایم. پس «نزدیک بودن به ستارهها» فقط یک استعاره نیست؛ یک حقیقت کیهانی است. حالا این سؤال پیش میاد: اگر ما خودمان ستارهایم، چرا گاهی یادمان میرود که بدرخشیم؟
راهکار:
این حس رو میشه با نگاه کردن به نقشهی ستارهها در یک شب صاف زنده کرد؛ شاید ستارهای که میبینید، میلیونها سال نوری دورتر از چیزی است که فکرش را میکنید.