زندگی قشنگ بود، ولی گرونش کردن؛ نوستالژی اقتصادی:
اقتصاددانان رفتاری میگویند مغز ما طوری تکامل یافته که متوجه افزایش قیمتها میشود، اما کاهش اندازه محصولات را نادیده میگیرد؛ پدیدهای به نام «شرینکفلیشن» (کوچکسازی پنهان). جالبتر اینکه تحقیقات نشان داده اگر قیمت از ۱۰۰ به ۱۲۰ تومان برود، شدیداً اعتراض میکنیم، اما اگر همان کالا ۲۰ درصد کوچکتر شود (با همان قیمت قبلی)، احساس نارضایتی به مراتب کمتر است. این خطای شناختی یعنی «توهم پولی»، تاجران را قادر ساخته با گرانتر نشان ندادن قیمت، قدرت خریدمان را بیصدا ذوب کنند. آخرین باری که متوجه شدید بستهبندی محصولی کوچکتر شده، کی بود؟
راهکار:
شاید زندگی همیشه همینقدر گران نبوده، اما واقعیت این است که تورم فقط قیمتها را بالا نمیبرد، ارزش تجربههای رایگان را هم کمتر میکند؛ مثل حس غروبهای بیدغدغه که حالا با شلوغی ذهنی گم شدهاند. شاید مشکل صرفاً پول نیست، بلکه شلوغی ذهنیای است که نمیگذارد زیباییهای ساده را ببینیم.