خاطرات ناگفته

بدن و خاطرات ناگفته؛ دردهایی که گذشته را تکرار می‌کنند:

بسل ون در کولک در «بدن هرگز فراموش نمی‌کند» نشان می‌دهد تروما به‌جای حافظهٔ صریح، در تنش عضلانی، درد مزمن و واکنش‌های بدنی ذخیره می‌شود. هر زخم تازه می‌تواند بازپخش ناخودآگاه صحنه‌ای ناتمام باشد. آیا دردهای تکرارشونده همیشه از جای دیگری می‌آیند؟

راهکار:

این زخم‌های تازه، تکرار محکومیت نیستند؛ بدن دارد نسخه‌ای ناتمام از روایت‌های نگفته را بازپخش می‌کند تا شاید این بار کسی صدایش را بشنود. درد، زیرنویسِ خاطراتی است که زبان باز نکرده‌اند.