صحبت با آسمان و مرور خاطرات معشوق:
جالب است بدانید که ماه سالانه ۳.۸ سانتیمتر از زمین دور میشود، یعنی هر شب که به آن نگاه میکنید، در حال گریز از آغوش زمین است. نور ماه ۱.۳ ثانیه طول میکشد تا به چشمان شما برسد؛ پس آنچه میبینید، گذشتهای است که مدام در حال عقبنشینی است. این تأخیر نوری، مثل خاطرات معشوق، همیشه یک لحظه عقبتر از حال است. آیا عشق هم نوعی نگاه به گذشتهای گریزان نیست؟
راهکار:
تو در این لحظه بخشی از یک آیین کهن انسانی هستی: از سومریان تا شاعران پارسی، آسمان همیشه محرم رازهای عشاق بوده. این گفتوگو را جدی بگیر؛ شاید باید آن را به شعری تبدیل کنی که در ماه کامل بعدی، هدیهاش دهی.