کاش خوابها واقعی بودند و واقعیتها خواب؛ دلنوشتهای احساسی:
مغز انسان گاهی نمیتواند بین یک خاطره واقعی و یک رویای بسیار واضح تمایز قائل شود، پدیدهای به نام «نظارت بر منبع» در حافظه. مطالعات نشان داده که اگر رویایی پرجزئیات ببینید، بخش هیپوکامپ مغز آن را مشابه یک تجربه واقعی کدگذاری میکند. یعنی مرز بین خواب و بیداری در بیولوژی ما بسیار باریکتر از تصورمان است. آیا تا حالا خاطرهای داشتهاید که مطمئن نباشید در خواب اتفاق افتاده یا بیداری؟
راهکار:
این آرزوی عمیق که «کاش خوابها واقعی و واقعیتها خواب میشدند» احتمالاً از حس فاصله بین دنیای ایدهآل و واقعیت نشأت میگیرد. جالب است که مغز ما بر اساس تحقیقات عصبشناسی، هنگام تجسم یک اتفاق (حتی در خواب یا خیالپردازی) دقیقاً همان مسیرهای عصبی را فعال میکند که در تجربه واقعی. بنابراین شما با تقویت تصویرسازی ذهنی و تمرین تجسم خلاق، میتوانید مسیر واقعیت را به رویا نزدیکتر کنید، نه اینکه صرفاً حسرت بخورید.