خاطرات کهنه برای دخترم: اعتراف یک مادر دیوانه:
جیمز پنهبیکر، روانشناس برجسته، نشان داد نوشتن هیجانی خاطرات، حتی آشفتهترینها، بهمدت ۱۵ دقیقه در روز سیستم ایمنی را تقویت و استرس را کاهش میدهد. وقتی آخر شب خاطرات را مینویسی، مغز از نشخوار فکری خارج میشود و به روایتگری شفابخش میرسد. شاید مادران «دیوانه» تاریخ، نخستین درمانگران خود بودهاند.
راهکار:
این شعر را میتوانی به نامهای واقعی برای دخترت تبدیل کنی؛ گاهی جنون مادر، نهایت عشق است و کاغذ، شاهد بیطرفش. حتی میتوانی از همین قالب شاعرانه برای بازگویی لحظههای خاص مادرانه استفاده کنی.