رها کردن آدمهایی که ارزش دوباره دیدن ندارند:
نکتهی عصبی این است: هر بار خاطرهای را به یاد میآوریم، مغز آن را از نو ذخیره میکند. پژوهشهای حافظه نشان میدهد که بازگشایی مکرر یک خاطرهی تلخ، آن را بهمرور تحریف و شدیدتر میکند، نه کمرنگتر. پس «ندیدن دوباره» فقط یک انتخاب احساسی نیست؛ یک محافظت عصبی واقعی است. آیا حاضرید بعضی صندوقها را برای همیشه قفل کنید؟
راهکار:
این جمله در واقع نوعی سوگِ بالغانه است: قبول کنیم بعضی آدمها فقط برای یک فصل ساخته شدهاند. جذابیتش اینجاست که «تمام شدن» یک رابطه، میتواند شروع رابطهی سالمتر با خودمان باشد.