پاک شدن عکسها؛ با خاطرات چسبیده به ذهن چه کنیم؟:
پدیدهای به نام «اثر خرس قطبی» میگوید هرچه بیشتر سعی کنی به خاطرهای فکر نکنی، بیشتر در ذهنت جاگیر میشود. خاطرات تلخ توسط آمیگدال رمزگذاری میشوند و با حذف عکس فقط محرکها کم میشوند، نه اصل حافظه. از طرفی هر بار بهخاطرآوردن، خاطره را شکننده و قابل بازنویسی میکند. یعنی آرشیو ذهنت هنوز در حال تدوین است. سوال: به نظرتان خاطرات جدایی، نیمهشب دردناکترند یا اول صبح؟
راهکار:
هر بار خاطرهای را مرور میکنی، مغز آن را بازنویسی و دوباره ذخیره میکند. یعنی این تصاویر ذهنی به مرور میتوانند وضوح عاطفیشان را از دست بدهند یا حتی محتوای متفاوتی پیدا کنند. شاید روزی همان صحنهها برایت فقط یک درس خنثی باشند، نه یک زخم.