یاد او؛ تنها چیزی که برایم ماند:
جالب است بدانی که حافظه مثل یک فایل ذخیرهشده نیست؛ هر بار خاطرهای را مرور میکنی، مغزت آن را بازنویسی میکند و با تخریب و بازسازی، جزئیاتش را تغییر میدهد. پژوهشی از دانشگاه نورثوسترن نشان داد خاطرات عاطفی در هر یادآوری تا ۴۰٪ دچار تحریف میشوند. یعنی آن «یاد» که فکر میکنی تنها دارایی توست، نسخهای شخصیسازیشده است که شاید حتی خود آن شخص هم نشناسد. آیا آنچه به آن چنگ زدهای، واقعاً متعلق به اوست یا بازتابی از تنهایی خودت؟
راهکار:
در روانشناسی به این حالت «انحصار خاطره» میگویند: گاهی ذهن برای تابآوردن فقدان، تکهای از دیگری را تماماً از آنِ خود میکند. با فهم این سازوکار، آن خاطره از زنجیری برای حسرت به یک فیلم شخصی تبدیل میشود که میتوانی هر بار آگاهانه تماشایش کنی، بیآنکه اسیرش شوی.