خاطرات دور نور

غرق در تاریکی و خاطره‌ای از نور:

در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «تطابق تاریکی» وجود دارد که در آن چشم‌های ما پس از ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در تاریکی مطلق، حساسیت خود را تا ۱۰۰۰۰ برابر افزایش می‌دهند و توانایی دیدن حتی یک فوتون نور را پیدا می‌کنند. این یعنی عمیق‌ترین تاریکی، ظرفیت درک کوچک‌ترین نورها را در ما ایجاد می‌کند. آیا تا به حال این تطابق درونی را تجربه کرده‌اید؟

راهکار:

گاهی تاریکیِ متن، فرصتی برای دیدن ستاره‌هایی است که قبلاً به خاطر نور زیاد دیده نمی‌شدند. شاید نوشتن درباره‌ی همان «خاطره‌ی دور نور» بتواند مسیر جدیدی باز کند.