آیا خاطرات واقعاً پایان ندارند؟:
نکتهای شگفتانگیز: خاطرات در مغز مانند فایلهای ذخیرهشده نیستند. هر بار که به خاطرهای فکر میکنیم، مدارهای عصبی آن دوباره فعال و سپس با تغییرات جزئی ذخیره میشوند (پدیدهٔ تثبیت مجدد). یعنی خاطرات هرگز یکسان نمیمانند، اما «حس» تداوم را حفظ میکنیم. پس شاید تنها چیزی که پایان ندارد، خود فرایند بازسازی خاطرات است. آیا شما خاطرهای دارید که مطمئن باشید دقیقاً همانطور که اتفاق افتاده به یاد میآورید؟
راهکار:
خاطرات در حافظه نه بهصورت ثابت، بلکه هر بار با بازخوانی دوباره ساخته میشوند (تثبیت مجدد). پس بیپایانی آنها در تغییر مداوم نهفته است، نه در یک نسخهٔ ابدی.