خاطرات اشتباهات

وقتی بزرگترین اشتباهم قشنگ‌ترین انتخابم می‌شود:

دلیل علمی شیرینی اشتباهات بزرگ: مغز هنگام انتخاب‌های پرریسک دوپامین زیادی ترشح می‌کند که همان حس «قشنگ بودن» را می‌سازد. این میان‌بر عصبی باعث می‌شود حتی وقتی منطقاً اشتباه است، تجربه‌ای به‌یادماندنی رقم بخورد. حافظهٔ ما شدت هیجان را به کیفیت تصمیم ترجیح می‌دهد. آیا هیچ انتخاب معقولی چنین ردّ پرشوری از خود به جا می‌گذارد؟

راهکار:

جذابیت این جمله در پذیرش همزمان اشتباه و زیبایی آن است. از نگاه علوم اعصاب، دوپامین ناشی از ریسک و تازگی است که آن انتخاب را در حافظه‌ات «قشنگ» حک کرده، نه نتیجه‌اش. پس اشتباهت نه یک خطا، که یک اثر هنری عصبی بوده؛ به همین دلیل با لبخند و دست تکان دادن خداحافظی می‌کنی.