غرق در خاطرات الکلی؛ عشقی که رفتن را فراموش کرد:
الکل با اختلال در هیپوکامپ، خاطرات را تکهتکه میکند؛ شاید غرقشدگی قایق در خاطرات الکلی استعارهای از فروپاشی روایت در مغز باشد. جالب اینجاست که عشق نیز همان مسیرهای دوپامینی را فعال میکند که اعتیاد به الکل. آیا عشق میتواند خود یک مخدر باشد؟
راهکار:
شاعر با کنار هم قرار دادن الکل و خاطره، به نکتهای علمی اشاره دارد: الکل باعث فراموشی وقایع اخیر میشود اما خاطرات قدیمی را زنده نگه میدارد. درست مثل عشقی که رفتن را محو کرده و تنها یادگیری عشق را باقی گذاشته است. شاید برای درک این شعر باید از خود بپرسیم: آیا عشق میتواند نوعی الکل روانی باشد؟