خاطرات عاشقانه شبای طهران با تو:
در علوم اعصاب به این پدیده «شرطیسازی مکانی» میگویند؛ هیپوکامپ فقط مختصات را ذخیره نمیکند، بلکه احساس امنیت و لذت را با نورها و خیابانها گره میزند. برای همین بعد از جدایی، همان مسیرها ناگهان بیروح میشوند؛ چون مغز نه شهر، بلکه نسخهی عصبی حضور طرف مقابل را به یاد میآورد. حالا اگر تهران را تنها قدم بزنی، کدام خیابانش هنوز بوی او را دارد؟
راهکار:
تهران فقط مختصات جغرافیایی نیست؛ نقشهی عاطفی توست. مغز مکان را با حضور معشوق شرطی میکند؛ برای همین بعد از رفتن او، همان خیابانها یا دلتنگت میکنند یا بیروح.