داستان قشنگ ما؛ حتی با پایان تلخ، فراموشت نمیکنم:
مغز ما خاطرهها را مثل فیلم ضبط نمیکند؛ فقط نقطههای اوج و پایان را نگه میدارد (قانون اوج و پایان). پس وقتی پایانتان تلخ بوده، یعنی همان پایان، سکانس آخر فیلم ذهنی شماست. اما جالبتر: هر بار که خاطره را مرور میکنید، میتوانید آن را بازنویسی کنید؛ این یعنی داستانِ فعلیات، پایانِ قبلی را تحتالشعاع قرار میدهد. آیا بازنویسی خاطره، خیانت به حقیقت است؟
راهکار:
همین که داستان را قشنگ میبینی، یعنی پایان تلخ نتوانسته راوی تو باشد؛ تو روایت را از دستش درآوردی.