دلگیری از عزیزی که فکر میکردی با همه فرق دارد:
در روانشناسی به این پدیده «ایدهآلسازی خاصبودگی» میگویند؛ مغز برای کاهش اضطرابِ پیشبینیناپذیری، به فرد نزدیک برچسب «متفاوت» میزند. وقتی رفتارش از این قالب خارج شود، آمیگدال همان واکنشی را نشان میدهد که به یک تهدید بیرونی نشان میدهد. پژوهشها میگویند شدت این دلگیری با میزان ایدهآلسازی اولیه رابطه مستقیم دارد، نه با بزرگی خطای طرف مقابل. چرا مغز خاص بودن را با امنیت اشتباه میگیرد؟
راهکار:
این دلگیری از شکاف بین تصویر ذهنیات و واقعیت است، نه فقط از خود آدم؛ مغزت نسخهای از او ساخته بود که دقیقاً مطابق انتظارت رفتار کند. دیدنِ نسخه واقعی و گاهی معمولیتر او را میتوانی نه یک باخت، بلکه پایان یک توهم شیرین بدانی؛ ارزش واقعی رابطه از همین لحظه و با پذیرش خطاها شروع میشود.