اعتماد یعنی سقوط؛ روایتی از دلشکستگی و خیانت:
در روانشناسی به این «نقض قرارداد اجتماعی» میگویند؛ مغز انسان هنگام تجربه خیانت، نه فقط منطق، بلکه همان مسیرهای درد فیزیکی را فعال میکند. اسکن مغزی نشان داده طرد اجتماعی مثل سوختگی بدن درد دارد. پس «سقوط» اینجا یک استعاره نیست، یک واقعیت عصبی است. آیا پس از این سقوط، باز هم برای اعتماد دوباره بالا میرویم؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهی قدرت هم خواند؛ اعتماد یعنی پذیرش ریسک سقوط، و کسی که میافتد و باز بلند میشود، از کسی که هرگز پرواز نکرده، جلوتر است. سقوطِ اعتماد پایان راه نیست؛ تمرینِ پروازِ بعدی است.