خیانت محترمانه، تناقضی بیرحمانه:
مغز انسان خیانت را دقیقاً در همان قشر سینگولیت قدامی پردازش میکند که مسئول درد فیزیکی است. پژوهشهای تصویربرداری عصبی نشان میدهد طرد شدن از یک رابطه، مسیرهای عصبی مشترکی با حس سوختگی یا شکستگی استخوان دارد. حال اگر این خیانت با احترام همراه باشد، مغز دچار خطای پیشبینی میشود: ژست محترمانه انتظار ایمنی ایجاد میکند، اما نقض اعتماد یکباره سیستم هشدار درد را فعال میکند. نتیجه یک «شوک ناهمخوان» است که اثر آن تا ۴۰ درصد طولانیتر از خیانت آشکار در حافظه هیجانی باقی میماند.
راهکار:
احترام در حین خیانت، بیشتر شبیه بیحسی موضعی در یک زخم عمیق است؛ درد را در لحظه کم میکند، اما جای زخم را بدتر میسازد. چون به طرف مقابل میگوید «مشکل تو نبودی، من آدم بدی هستم» و این اعتماد به قضاوت خودش را نابود میکند.