عشقی که همه نقشهای زندگی را یکجا دارد:
پدیدهای به نام «تکمحوری عاطفی» در روانشناسی دلبستگی وجود دارد: مغز انسان برای صمیمیت عمیق، مرز میان «والد»، «فرزند» و «همسر» را در مدار دوپامین/اکسیتوسین یکی میکند. اسکنهای fMRI نشان دادهاند عشق رمانتیک همان نواحی را فعال میکند که دلبستگی مادر-نوزاد؛ حتی شدت وابستگیاش یکسان است. پس این جمله یک اغراق شاعرانه نیست، توصیف یک واقعیت عصبی است.
راهکار:
این جمله یعنی دلبستگی امن: کسی که هم جای پدر آرامش میدهد، هم جای مادر پناه میدهد، هم جای فرزند دوستداشتنی است، هم جای همسر شریک. در ادبیات روانشناسی به این «مدل درونی فعال» میگویند؛ جایی که یک رابطه میتواند چند نیاز دلبستگی را همزمان پوشش دهد.