خانه ابدی

آرزوی خاکسپاری توسط پدر؛ فریادی خاموش برای دیده شدن:

بر اساس پژوهش‌های «ترومای پیچیده»، کودکانی که از والدین طرد شده‌اند، گاهی مرگ را به‌عنوان «اتصال نهایی» بازسازی می‌کنند؛ نه نابودی. در نمادشناسی اساطیری، زمین مادر است و «خاک بر سر ریختن» نه فقط سوگ، بلکه آیین تولد دوباره در رحم مادر است. جالب اینکه در برخی فرهنگ‌ها قبر را «خانه‌ی کوچک» می‌خوانند تا ترس از نیستی را به آغوش بودن تبدیل کنند. آیا این آرزو، در واقع خواهان آغوش پدر است؟

راهکار:

این متن بیش از آنکه درباره مرگ باشد، درباره نیاز به توجه و پذیرش از سوی پدر است. تصویر «خاک پدر روی من» می‌تواند استعاره‌ای از سنگینی سکوت یا دوری باشد؛ شاید گفت‌وگوی ناتمام با او، از خاک و غم کوتاه‌تر باشد.