دلنوشته: خدایا امشب میخوام بخوابم و دیگر بیدار نشم:
از دیدگاه نوروساینس، مغز در خواب عمیق بدون رویا (مرحله N3) هم فعالیت دارد و «خاموشی» مطلق تنها با توقف کامل متابولیسم سلولی رخ میدهد. تجربه نزدیک به مرگ نشان میدهد حتی در آن لحظات، هوشیاری میتواند فعال بماند. از منظر فلسفی، آرزوی «نبودن» پارادوکسی عجیب است: ذهن برای فرار از درد، نابودی خودش را طلب میکند، غافل از اینکه هیچ شاهدی برای لذت آن نیستی باقی نمیماند. آیا تا به حال لحظهای از نیستی مطلق را تجربه کردهاید؟
راهکار:
این آرزوی خاموشی مطلق در واقع فریاد روح برای پایان رنج هوشیاری است. جالب است که بسیاری از عرفا و فلاسفه نیز به «نیستی» به عنوان بالاترین شکل رهایی نگریستهاند، اما در عمل، حتی خواب عمیق هم ما را به آن نیستی نمیبرد. شاید این شعر نه دعوت به مرگ، بلکه اعتراضی به درد بیداری باشد.