بودن در دعای کسی؛ خالصترین شکل عشق:
در روانشناسی، «دعای نیابتی» نوعی تمرین ذهنآگاهی رابطهای است: توجه را از خود به دیگری میبرد، همدلی را تقویت میکند و مسیرهای پاداش مغز را فعال میسازد. عرفان آن را خالصترین عشق میداند، چون هیچ توقعی از مخاطب ندارد. آیا عشقی بدون چشمداشت پایدارتر است؟
راهکار:
دعا برای کسی فقط خواستن خیر نیست؛ تمدید نامرئی حضور توست در زندگی او، حتی وقتی دستت به او نمیرسد. این حضور بیصدا میتواند از هزار پیام روزانه عمیقتر باشد.