هیچ چیز دائمی نیست، حتی تتو:
واقعیت جالب: جوهر تتو در لایه دوم پوست (درم) میمونه، ولی سلولهای ایمنی بدن مدام در حال بلعیدن ذرات جوهر و انتقالشون به غدد لنفاویان. نتیجه؟ تتو بعد از چند دهه میتونه تا ۳۰٪ محو بشه. پس اون «جوهر دائمی» هم داره آروم آروم محو میشه. 🧐 حالا به نظرتون «دائمی» بودن یه توهم ذهنیه یا واقعاً چیزی تو این دنیا هست که تغییر نکنه؟
راهکار:
از زاویهای دیگه: جوهر تتو هم تا وقتی روی پوست میمونه که سلولهای پوست بمیرن و جوهر رو قورت بدن. ولی بازم بعد سالها کمرنگ میشه. پس حتی تتو هم «نسبتاً دائمی»ئه، نه مطلقاً. اینو به شوخی باهاش زندگی کن.