خدای عاشقان و خالق هنر: آغاز ملکوتی:
در الهیات اسلامی، «جمیل» و «مصور» از نامهای خداوندند و حدیث «خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد» به پایهٔ نظری هنر ایرانی تبدیل شد؛ از این رو خطاطان و نگارگران پیش از خلق، با «بسمالله» یا دعای «یا مصوّر» وارد عمل میشدند. جالبتر اینکه پژوهشهای عصبزیباییشناسی نشان میدهد تجربهٔ تقدس و تجربهٔ زیبایی، هر دو شبکهٔ پاداش مغز را فعال میکنند؛ یعنی مغز میان «امر مقدس» و «هنر ناب» مرز سخت نمیکشد.
راهکار:
این عبارت را میتوان یک «آیین آغاز» برای ورود به فضای خلاقانه دانست؛ ذهن با نام بردن از خالق هنر، از کمالگرایی فاصله میگیرد و اثر را به جریان بزرگتری پیوند میزند. در سنت عرفانی، زیبایی نه تزیین، بلکه تجلی است؛ پس این جمله عملاً نیتمندی هنری را بالا میبرد.