چطور خودم را به خیالپرستان توضیح دهم؟:
پدیدهای به نام «شکاف همدلی» (Empathy Gap) میگوید: وقتی در یک حالت عاطفی عمیق هستیم، نمیتوانیم تصور کنیم دیگران آن را درک نمیکنند. جالب اینجاست که مغز آدمهای خیالپرست، دوپامین کمتری برای واقعیتهای تلخ ترشح میکند – آنها معتاد توهماند. سوال واقعی اینجاست: آیا ما هم برای فرار از ناباوری دیگران، به خیالپردازی خودمان پناه میبریم؟
راهکار:
این حس قدیمیست: هرکس جهان را از دریچه باورهای خود میبیند. شاید راهی نباشد جز اینکه برای خودت بنویسی، نه برای قانع کردن خیالپرستان. آنها هرگز نمیشنوند تا خود نخواهند.