جهان خالیست؛ جستجوی معنا در درون:
این ایده که حقیقت در درون است، ریشه در فلسفههای شرقی و عرفان اسلامی دارد. مولانا میگوید: 'درون خانهات غوغاست، ای برون رفته چه میجویی؟' این پارادوکس است: ما برای یافتن آرامش و معنا به بیرون میدویم، درحالی که منبع آن درونی است. آیا این جستجوی بیرونی خود نشانهای از گمکردن مسیر درون نیست؟
راهکار:
این متن میتواند به این شکل بازنویسی شود: 'اگر در درون خود هم خلوت و هم انجمن (ارتباط) را داری، چرا به جستجوی آن در بیرون میروی؟ جهانی که میگردی، خالی از آن است.' این بازنویسی مفهوم اصلی را شفافتر میکند.