دلتنگی و تنهایی بعد از رفتن عشق:
آیا میدانستی مغز انسان در انتظار بازگشت یک عزیز، همان مدارهای عصبی اعتیاد را فعال میکند؟ یعنی خیال آمدن کسی، مثل یک ماده مخدر عمل میکند و دوپامین را بیجهت بالا میبرد. این پدیده «پاداش انتظار» نام دارد و دلیلش این است که عدم قطعیت، دوپامین بیشتری نسبت به خود اتفاق آزاد میکند. پس این تنهاییِ تو، یک اعتیاد شیمیایی به امید است. چرا ذهن ما حاضر است در رنج انتظار بماند، اما در لذت واقعیت نه؟
راهکار:
این حس آشناست: منتظر کسی ماندن که شاید نیاید. تحقیقات روانشناسی میگوید مغز ما در انتظار، دوپامین ترشح میکند و همانقدر که رفتن درد دارد، خیال برگشتن هم معتادمان میکند. شاید وقتش رسیده از این چرخه رها شوی و خیال خودت را جدیتر بگیری.