خاکستر گذشته

دفن خاطرات زیر خاک؛ فراموشی یا رهایی؟:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد مغز برای فراموشی عمدی از مکانیزمی مشابه «سرکوب فعال» استفاده می‌کند که همانند هل دادن یک فایل به پوشه‌ای عمیق‌تر است. جالب اینجاست که هر بار این فایل را فعالانه دفن می‌کنیم، مسیر عصبی آن تقویت می‌شود و بعدها ناخودآگاه سر باز می‌زند. خاکی که روی خاطرات می‌ریزیم، گاهی مثل کود عمل می‌کند. چرا ذهن ما برای رها کردن کامل، به این نوع «خاک‌سپاری» نیاز دارد؟

راهکار:

گاهی خاک ریختن روی خاطرات، نه فراموشی که نوعی دفن آگاهانه است: شاید وقتش رسیده به‌جای کندوکاو در خاک، روی آن باغچه‌ای تازه بکاری.