فراموش شدن و مردههای خاکنشده؛ رهایی از انتظار:
در روانشناسی «از دست دادن مبهم» وقتی رخ میدهد که فرد نه کاملاً حاضر است و نه کاملاً غایب؛ ذهن برای سوگواری نیاز به قطعیت دارد و نبودِ پایان، حافظه را در حالت انتظار نگه میدارد. در یونان باستان، مردهٔ خاکنشده اجازهٔ عبور از رود استوکس را نداشت و برای همیشه سرگردان میماند.
راهکار:
این تصویر به جای فرار از حس فراموشی، آن را به محرکی برای رهایی تبدیل میکند؛ مثل آدمی که قبول میکند نادیده شده تا بدون نیاز به تأیید، سبکتر ادامه دهد. شاید رهایی واقعی از ماندن در حالت «خاکنشده»، توقف انتظار برای بهخاطر ماندن است.