آرزوی خاک شدن در گلزار شهدا؛ زیارتی که به سکونت میرسد:
در روانشناسی، مواجهه مکرر با یاد مرگ (Mortality Salience) طبق نظریه مدیریت وحشت، دلبستگی به نمادهای معنا را تشدید میکند. در فرهنگ ایرانی نیز خاکسپاری در جوار شهدا نوعی «مجاورت مقدس» است؛ جایی که زیارت، هویت و آرامش ابدی در یک جغرافیا گره میخورند. آیا میل به دفن در مکان زیارتی، ادامه همان زیارت است یا تثبیت هویت؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویه «زیارت بهمثابه سکونت تدریجی» بازخوانی کرد: گویی فرد با هر بار آمدن، نه فقط زائر، بلکه در حال تمرین همنشینی دائمی با شهداست و مرز بین دیدار و ماندن را آهسته از بین میبرد.