خاک روی سرت میریزن

شادی پنهان در مرگ: وقتی یکی از مرگ تو خوشحال است:

وقتی یک رقیب می‌میرد، آمیگدال مغزتان مانند حذف یک خطر مار زنگی واکنش نشان می‌دهد و دوپامین ترشح می‌کند؛ این شادی نه از بی‌رحمی، که از فرگشت است برای بقا. حالا بگید این شادی ناخودآگاه وحشیانه است یا بقای اجدادی؟

راهکار:

این صحنه مثل آیینه‌ای دوطرفه است: عزاداران پایان یک زیست را می‌بینند، اما آن یک نفر شاید جشن رهایی از بدهی عاطفی دیرینه یا حذف یک تهدید همیشگی را گرفته باشد. شادی در مرگ همیشه بیرحمی نیست، گاهی ترجمه‌ی ناخودآگاه بقاست.