خاک و خاطره

یادبود عمو: از خاک تا خاطره:

آیا می‌دانستی هر اتم در بدن تو، از جمله کربنی که حالا در حال خواندن این متن است، در مرکز یک ستاره در حال مرگ ساخته شده؟ مرگ یک ستاره، ماده خام زندگی بعدی را فراهم می‌کند. همین الان پوست تو میلیون‌ها سلول مرده می‌ریزد تا جای خود را به سلول‌های تازه بدهد. مرگ یک فرایند زیستی است، نه پایان. اما خاطره‌ها، آه، خاطره‌ها قوانین فیزیک را دور می‌زنند. چه چیزی از ما باقی می‌ماند اگر خاطره نباشد؟

راهکار:

این متن به یاد عمویی نوشته شده که از دنیا رفته. یک راه برای گرامیداشت خاطره‌اش این است: یک عکس یا یادگاری کوچک از او انتخاب کن و هر سال در همین تاریخ، یک خاطره یا داستان کوتاه ازش در «تاو» منتشر کن تا نامش زنده بماند.