خاک و بارون

قدر ندونستن عشق؛ مثل خاک و بارون:

آیا می‌دانید روان‌شناسان به این پدیده «اثر مالکیت» می‌گویند؟ ما به چیزی که داریم فقط وقتی ارزش بیشتری قائل می‌شویم که در آستانه از دست دادنش باشیم. جالب اینجاست که خاک هم بارون رو فقط وقتی قدر می‌دونه که بارون دیگه‌ای نیست. این نشون می‌ده ارزش‌گذاری ما اغلب وابسته به کمبوده، نه ذات چیزها. سوال اینجاست: آیا می‌شه بدون از دست دادن، قدر چیزها رو دونست؟

راهکار:

این استعاره رو می‌شه برعکس هم دید: بارون هم قدر خاک رو می‌دونه چون بدون خاک به جایی نمی‌رسه. شاید ارتباط واقعی دوطرفه است و قدرشناسی نباید به لحظهٔ فقدان موکول بشه.