دلتنگی برای عزیزی که خاک با او چه کرده:
دانشمندان میگویند مغز انسان هنگام سوگ، همان مدارهای پردازش درد فیزیکی را فعال میکند. یعنی دلتنگی واقعاً «درد» است، نه استعاره. جالب اینجاست که این فرایند ممکن است تا سالها طول بکشد و حتی با دیدن عکس یا شنیدن اسم فرد، دوباره شعلهور شود. آیا تا به حال فکر کردهاید چرا مغز ما سوگ را با یک زخم فیزیکی یکی میکند؟
راهکار:
این حس عمیق رو میتونی با نوشتن خاطرات یا نامهای به اون چهره در دفترچهات به شکلی ملموس تر تبدیل کنی؛ شاید خاک چهره را برده باشد اما یادت میتواند تصویر را زنده نگه دارد.