دلتنگی در خیابانهای خالی شهر:
مغز ما مکانها را با احساسات پیوند میزند: هیپوکامپ هم نقشهی فضایی میکشد هم حافظهی عاطفی را ذخیره میکند. وقتی از خیابانی خاطره داریم، آن خیابان در نورونهایمان بازسازی میشود. جالب اینجاست که فرار فیزیکی از شهر، مدارهای عصبی را پاک نمیکند – فقط سکوت را بلندتر میکند. آیا تا به حال به این فکر کردهاید که چرا بعضی خیابانها حتی خالی هم «پر» به نظر میرسند؟
راهکار:
این حس آشناست: شهر تبدیل شده به موزهای از خاطرات. شاید بهجای فرار، بتوانی یک خیابان جدید را با قدمهای امروزت معنا کنی – خاطرهسازترین مکانها همانهایی هستند که هنوز ساخته نشدهاند.