شعر خیالپردازی عاشقانه: رسیدن به خانه در باران خیالی:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که خیالپردازی راجع به معشوق، همان مسیرهای دوپامین و اکسیتوسین را فعال میکند که تجربه واقعی. مغز در مرز خیال و واقعیت، گاه یکسان رفتار میکند. سوال: آیا تا به حال پیش آمده که یک خیال عاشقانه، روی روابط واقعیتان تاثیر مثبت گذاشته باشد؟
راهکار:
این شعر نه فرار از واقعیت، بلکه یادآوری قدرت تخیل در عشقورزی است. ذهن ما از خیالهای عاشقانه برای تقویت پیوندهای واقعی استفاده میکند. دفعه بعد که در خیال کسی را همراه خود میبینی، بدان که این تمرین شیرین مغز برای ساخت خاطراتی است که شاید روزی به واقعیت تبدیل شوند.