پرندهای که نمیداند چرا بال میزند:
آیا میدانستید در زیستشناسی، پرندگان مهاجر گاهی هزاران کیلومتر بدون توقف پرواز میکنند، درحالیکه هیچ نقشهای در ذهن ندارند؟ آنها از میدان مغناطیسی زمین برای ناوبری استفاده میکنند، اما خودشان از این مکانیسم بیخبرند. این ناآگاهی، نه ضعف، که شاهکار تکامل است. شاید آزادی واقعی در همین جهش کورکورانه به سوی ناشناختههاست. سوال تاو: آیا تا به حال کاری کردهای که دلیلش را بعدها فهمیده باشی؟
راهکار:
این متن تضاد بین ناآگاهی و آگاهی را به تصویر میکشد. پرنده نمیداند بال زدنش برای آزادی است، اما خدا میداند. شاید بتوان این را به انسانهایی تعمیم داد که ناخودآگاه در مسیر رهایی گام برمیدارند، بدون آنکه مقصد را بدانند. آیا این ناآگاهی، خود نوعی آزادی نیست؟