کفن و قبر

تیپ خفن با کفن؛ طنز سیاه درباره مرگ:

در مصر باستان، کفن صرفاً پارچه نبود؛ باندپیچی با رزین و کتان به باور آنان نقشه‌ای برای عبور از مرگ بود و بوی خوش برای تشخیص روح از جسم به کار می‌رفت. امروز «مد مرگ» در فرهنگ گوت با استخوان و جمجمه همان مرز پوشیدنی و تابو را جابه‌جا می‌کند.

راهکار:

این جمله بیشتر از مرگ، دربارهٔ اجرای مرزهاست: کفن نماد نهایی رهاکردن تیپ و ظاهر است؛ اگر آن را «استایل» می‌کنی، داری مرگ را به بازی مصرف تبدیل می‌کنی. می‌شود همین ایده را با تضاد «کفن ساده / تیپ خفن» به یک کپشن کوتاه و طنز سیاه تبدیل کرد.