کف پا و آسمان

قیافه نگیر! کف پاهات بیشتر از چشات آسمون دیده:

پوست کف پاهای ما بیش از ۲۰۰ هزار گیرنده عصبی دارد و می‌تواند بافت و دما را با حساسیت باورنکردنی حس کند. اما نکته بامزه اینجاست: اگر کف پاها «بیشتر آسمان دیده باشند»، یعنی فرد مدام پاهایش رو به بالا بوده؛ درواقع یا وارونه راه رفته، یا آن‌قدر مغرور بوده که سرش توی ابرها و پاهایش روی زمین ساییده شده! قدما می‌گفتند نگاه به آسمان فروتنی می‌آورد، ولی انگار تو با کف پایت آسمان را می‌بینی... حالا بگو، واقعاً کف پاها بیشتر آسمان دیده‌اند یا این کنایه‌ای است برای آن‌هایی که زیادی قیافه می‌گیرند؟

راهکار:

این کنایه معمولاً به تازه‌سفرکرده‌ها یا کسانی که با سفر رفتن فخر می‌فروشند زده می‌شود. جالب است بدانیم که در روانشناسی سفر، پدیده‌ای به نام «خودشیفتگی مسافر» (Travel Narcissism) وجود دارد: فرد به‌دلیل تجربه مکان جدید دچار احساس برتری کاذب می‌شود. راهکار علمی؟ تماس مستقیم کف پا با زمین (پابرهنگی) سطح کورتیزول را کاهش می‌دهد، پس به جای فخرفروشی، پاهایت را روی خاک بگذار تا هم آرامش بگیری و هم از غرور بی‌جهت بیایی پایین!