قدرت پنهان زنان: از نظافت غم تا خلق لبخند:
بدن زنان هنگام گریه، آنزیمی به نام 'پرولاکتین' ترشح میکند که در مردان به مراتب کمتر است. گویی 'نظافت غم' فقط استعاره نیست، یک سمزدایی بیوشیمیایی واقعی است! حتی آشپزی یا لمس موها با آزادسازی اکسیتوسین، آمیگدال مغز را آرام کرده و غم را مهار میکند. زنها بیآنکه بدانند، غم را به دارو تبدیل میکنند.
راهکار:
این توصیف شاعرانه دقیقاً با مفهوم 'والایش' (Sublimation) در روانکاوی همخوانی دارد: تبدیل انرژی منفی سوگ و غم به کنشهای روزمرهای مانند نظافت، آشپزی و آرایش، که همگی نیاز به تمرکز و خلاقیت دارند. زنان به شکل ناخودآگاه از این مکانیسم دفاعی بالغانه بهره میبرند و آن را به یک آیین شفابخش تبدیل میکنند.